Türkiye ve Burundi: Büyük Göller'in kıyısında mütevazı bir ortaklık
Tanganyika Gölü'nün kıyısındaki Burundi ile Türkiye arasındaki ilişki, 2018'de açılan büyükelçilik ve eğitim bağlarıyla filizlendi. Bağ genç ve mütevazı, ama gerçek.
Afrika’nın Büyük Göller bölgesinde, devasa Tanganyika Gölü’nün kıyısında küçük ama yeşil bir ülke uzanır: Burundi. Verimli tepeleri, kahvesi ve çayıyla anılan bu ülke ile Türkiye arasındaki ilişki, kıtanın bazı köklü ortaklıklarıyla kıyaslandığında genç ve mütevazı; ama eğitim ve diplomasi ayaklarıyla gerçek bir zemine sahip.
Diplomasinin kuruluşu
Burundi, Ankara’daki büyükelçiliğini 2014’te açtı; Türkiye de Bujumbura Büyükelçiliği’ni 2018’de hizmete soktu. İlişki, Türkiye’nin Afrika açılımının bir parçası olarak filizlendi. Liderler arası temaslar da bu bağı besledi: Cumhurbaşkanı Erdoğan ile Burundi Cumhurbaşkanı Évariste Ndayishimiye, 2026’da Antalya Diplomasi Forumu kenarında bir araya geldi; görüşmede ticaret, ekonomi ve iş birliği başlıkları ele alındı. Burundi ayrıca 2021’deki İstanbul’daki Türkiye–Afrika Zirvesi’ne de katılmıştı.
Sınıftaki bağ
İlişkinin en somut ayağı eğitimde. Burundi, Gülen hareketiyle — Ankara’nın FETÖ olarak nitelediği yapıyla — bağlantılı okulları 2017–2018’de Türkiye Maarif Vakfı’na devretti; Maarif bugün ülkede okul işletiyor. Nitelemenin Türk devletine ait olduğunu belirtmek gerekiyor. TİKA’nın da ülkede kalkınma çalışmaları yürüttüğü, Türkiye burslarının Burundili gençlere ulaştığı belirtiliyor.
Genç bir ilişkide bir okul, çoğu zaman geleceğe atılmış ilk ve en sağlam köprüdür.
Kahvenin potansiyeli
İki ülke arasındaki ticaret henüz çok küçük; Türkiye, Burundi’nin başlıca ticaret ortakları arasında değil. Ancak doğal bir potansiyel var: Burundi ekonomisi büyük ölçüde kahve ve çaya dayalı, Türkiye ise büyük bir kahve ve çay tüketicisi. Bu, gelecekte iki ülkeyi yakınlaştırabilecek bir zemin — şimdilik bir gerçeklikten çok bir olasılık.
Hassas ve duyarlı bir çerçeve
Burundi’yi anlatırken büyük bir duyarlılık gerekiyor. Ülke, geçmişte etnik boyutu olan şiddet ve bir iç savaş (1993–2005) yaşadı. Bu konuyu yalnızca gerektiğinde, geçmiş zamanda, doğru ve dikkatli bir dille; hiçbir tarafı tutmadan ve Hutu-Tutsi ilişkisini basitleştirmeden anmak gerekiyor. Ülkenin yoksulluk gibi zorluklarını da olgusal ve sempatik biçimde, küçümsemeden aktarmak şart. Gazetemiz Burundi’yi geçmişin acılarıyla değil, bugünün ve geleceğin ortaklığıyla anmayı tercih eder.
Sonuç
Türkiye–Burundi ilişkisi, Büyük Göller’in kıyısında filizlenen, genç ve mütevazı ama gerçek bir bağ. Bir sonraki yazımızda Burundi’nin kahvesini, dünyaca ünlü davulcularını ve Tanganyika Gölü’nü saygıyla ele alacağız.